گریه کردن

آخرین به‌روزرسانی: · Pedram Dadgar

روان‌شناختی (فروید)

از نگاه روان‌شناسی ژرفا، گریه در خواب همچون دریچهٔ تخلیه عمل می‌کند: اندوه، احساس گناه یا تنشِ دیرپایی را که منِ بیدار در روز به خود اجازهٔ بروزش را نمی‌دهد، به سطح می‌آورد. اشک‌ها می‌توانند آرزویی ناخودآگاه برای دلجویی و مهربانی را در خود نهفته داشته باشند.

تعبیر شرقی

در سنت ابن سیرین، گریهٔ آرام و بی‌فریاد غالباً مژدهٔ تسلی، گشایش و شادیِ آینده دانسته می‌شود. اما شیون و زاریِ بلند، به‌طور سنتی هشدار از اندوه یا بلا تعبیر می‌گردد.

عامیانه (خوابنامه)

بر پایهٔ خوابنامه‌های کهن مردمی، اشک به ضدّ خود بدل می‌شود: آن که در خواب بگرید، در بیداری بختی ناگهانی یا مژده‌ای خوش در انتظار اوست. امّا اگر هق‌هق دیگری را بشنوی بی‌آنکه خود بگریی، نشانهٔ هشدار از بدگویی و زبان‌درازی همسایگان است. اشکی که خاموش در تاریکی فرومی‌ریزد، آشتی‌ای را پس از قهری دیرینه نوید می‌دهد.

سناریوهای پرتکرار خواب

گریه آرام در خواب

گریه آرام و بی‌شیون نزد ابن‌سیرین نشانه‌ای نیک است: از تسلی، گشایش و شادی نزدیک خبر می‌دهد. از نگاه روان‌شناسی، اشک خاموش فشار درونیِ دیرپا را تخلیه می‌کند، چنان‌که بیشتر اوقات با سبکیِ غریبی بیدار می‌شوی.

گریه و زاری بلند

هق‌هقِ بلند همراه با شیون در سنت محتاطانه‌تر تعبیر می‌شود: می‌تواند نشانهٔ اندوه، خبر بد یا آزمونی سخت در پیش باشد. از نظر روانی، این فورانِ مهارناپذیر نشان می‌دهد دردی از مرز تحمل گذشته و خواهان به‌رسمیت‌شناخته‌شدن است.

گریه برای یک مرده

گریه بر مرده اغلب کمتر نشانهٔ اندوه خام است و بیشتر نشانهٔ پیوندی ناگشوده یا سخنانی ناگفته؛ سنت آن را در جاهایی درخواست دعا از سوی درگذشته می‌خواند. از نگاه روان‌شناسی، خواب وداعی را کامل می‌کند که در بیداری هرگز به پایان نرسید.

گریه از شادی

اشک شوق در خواب نشانه‌ای دوچندان نیک است: از کامیابی‌ای خبر می‌دهد چنان بزرگ که از ظرف لبریز می‌شود. از نظر روانی، این خواب لحظه‌ای را نشان می‌دهد که سرانجام به خود اجازه می‌دهی شادیِ دیرانتظار را به‌راستی بپذیری.

کنش‌ها

تعبیر خواب برای خودکاوی و سرگرمی است – تشخیص پزشکی یا روان‌شناختی نیست.